By P Web Design Company

کتاب "مطالعه موفق مطابق با مزاج شما"

شیوه های برخورد با کودکان( قبل از دبستان)

 

 

 

نکاتی مهم پیرامون شیوه های برخورد با کودکان (قبل از دبستان)

یکی از تحولات مثبت در تعلیم و تربیت جدید، توجه به اهمیت دوران کودکی است.

  •  شالودة شخصیت افراد معمولاً در دوران کودکی ریخته می شود و لذا باید تربیت کودکان را جدی بگیریم.

  •   بسیاری از نابسامانیهای روانی و اخلاقی انسان ناشی از تربیت نادرست او در دوران کودکی است.

  •  ریشة بسیاری از مشکلات رفتاری نوجوانان و جوانان در نارساییهای تربیتب دورة کودکی نهفته است. لذا بهترین راه پیشگیری از ابتلاء نوجوانان و جوانان انواع اختلالات روحی و روانی و حتی جسمی تربیت صحیح و اصلاح مزاج افراد در دوران کودکی است.

  •  بهترین روش تضمینی تأمین سلامت نوجوانان و جوانان اصلاح طبع و مزاج کودکان در دوران کودکی است که این امر با روش های حکمت سنتی (طب سنتی) میسر است.

  •  از حکیمی پرسیدند از چه زمانی تربیت را باید آغاز کرد. حکیم حکیم در پاسخ گفت: از بیست سال قبل ازتولد!

    راه های تربیت قبل از تولد:

-   قبل از اینکه از نظر مالی و مادی و رفاه زندگی افراد خود را آماده ازدواج کنند باید بیشتر از همه چیز خودسازی نمایند و  روشهای تربیت صحیح فرزند و همسرداری را فرا گیرند تا در زمان ازدواج و بعد از آن دچار مشکل نشوند.
-   متعادل بودن مزاج پدر و مادر
-  انتخاب زوج یا زوجه مناسب و هم تراز  و دلخواه نسبی طبق انتظارات فرد
-   لقمه حلال
-  در دوران بارداری، علاقه و عاطفة مادر نسبت به کودکی که در وجود خود می پروراند از عواطف همسرش نسبت به وی تأثیر می پذیرد.
-  در تعالیم دینی ما توصیه شده است که مادر در دوران بارداری مراقب شرایط روحی و معنوی حاکم بر خود باشد و از یاد خدا- که سرچشمة نور و صفات- و تلاوت آیات قرآنی و انس با کلام الهی غفلت نکند.
- روشهای تربیتی هر کودکی منحصر به فرد است و می بایست متناسب با شرایط و خصوصیات ویژه آن (طبع و مزاج خاص آن) باشد و انتظار نداشته باشیم نتیجة تربیت در مورد هم کودکان حتی در یک خانواده یکسان باشد.
-  بهتر است پدر و مادر 2 تا 3 فرزندی را که می خواهند داشته باشند در همان چند سال ابتدای زندگی زناشوئی پشت سر هم باشد و فاصله بین بدنیا آمدن اولین کودک با بعدی بیش از سه سال نباشد (فاصله منطقی دو تا 3 سال است)

  • معمولاً از آغاز تولد تا حدود 13-12 سالگی را که تقریباً پایان دورة دبستانی است، دوران کودکی می نامند.
  • در تعالیم اسلامی مراحل رشد به سه دورة مشخص هفت ساله تقسیم شده است.

هفت سال اول دورة "سیادت"، هفت سال دوم "دورة طاعت" یا "دورة تأدیب و تعلیم" و هفت سال سوم "دورة وزارت" نامیده شده است.

چهار مزاج غالب در بچه ها، چهار نوع خصوصیات متفاوت بدنبال دارد؟

مزاج گرم و تر: افرادی خوش بیان، خوش برخورد، فعال، خوش اخلاق و با هوش هستند.
مزاج گرم و خشک: افرادی نسبتاً بیش فعال تا بیش فعال، زود رنج، پرخاشگر، منظم و تقریباً مضطرب هستند با هوش سطحی بالا
مزاج سرد و تر: افرادی صبور، آرام و یا احیاناً کم صحبت و کند ذهن هستند که فراموشی و عدم تمرکز بیشتر سراغ آنها می آید و زمینه افسردگی در آنها بیش از دیگران است. حافظه عمقی این افراد بیش از حافظه سطحی استان است.
مزاج سرد و خشک: افرادی نسبتاً ترسو، گوشه گیر، هستند که زمینه وسواس و ترس در آنها بیشتر است از نظر هوشی در حدّ نسبتاً خوب هستند.

روانشناسان و دانشمندان تعلیم و تربیت از این دوره بعنوان دورة اساسی و پایه یاد می کنند، زیرا در این دوره شخصیت کودک شکل می گیرد و زمینة نگرش ها، عواطف و الگوی رفتاری آیندة او بوجود می آید.
 برخوردهای خانواده در سالهای اول زندگی که کودک بظاهر در عالم بی خبری به سر می برد، در بنیانگذاری شخصیت او بسیار موثر است.
 کودکانی که در سالهای نخستین زندگی دچار اضطراب و تشویق می شوند با تنبیهات فراوان پدر و مادر روبرو می گردند در مراحل بعدی ممکن است دچار انواع مشکلات رفتاری شوند.
 کودکان گرم مزاج بخصوص با طبع گرم و خشک اکثراً پرخاشگر، تندخو، پیش فعال، کم اشتها می باشند و جهت درمان و اصلاح طبع می بایست به پزشک طب سنتی مراجعه نمایند.
 بهترین درمان بیش فعالی افراد، اصلاح طبع با داروهای گیاهی خنک و سرد  و انجام عمل حجامت است و رویکرد طب شیمیایی  برای کودکان علاوه بر کم اثر بودن عوارض جانبی فراوانی بدنبال دارد.
 بچه های سست و خواب آلوده و کند معمولاً سرد مزاجند که باید داروهای گرم مانند اسطوخودوس، بادرنجبویه، مرزنجوش بصورت دم کرده یا عرقیات گیاهی میل کنند.
 رعایت رژیم غذائی یعنی پرهیز از خوردن غذاهای گرم برای کودکان گرم مزاج و بالعکس یک توصیه مهم در برنامه ریزی غذائی کودکان است.
 حضور دائمی مادر در سالهای اول زندگی برای کودک فوق العاده و مهم و حائز اهمیت است و کودک باید از سرچشمة عواطف مهر و محبت مادر سیراب گردد.
شیر مادر برای کودکان از اولویت درجه یک برخوردار است، کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند علاوه بر جنبه های بهداشتی از سلامت روانی و عاطفی بیشتری نیز برخوردارند.
شیر مادر صرفاً غذای جسم نیست، غذای روح هم هست!!
 از شیر گرفتن کودک نباید با خشونت و یکباره صورت بگیرد، بلکه باید به نرمی و ملایمت و بردباری از سوی مادر و بصورت تدریجی انجام پذیرد تا با این کار کودک احساس نکند که از توجه و محبت مادر محروم شده است.
 حداقل مدت شیرخوارگی 2 سال است و تا بیست و یک ماهگی می توان آنرا کاهش داد.
 کودک در ماه های اول و حتی در دو سال اول زندگی از خود آگاهی کافی برخوردار نیست و تشخیص "من از غیر من"  در این دوران صورت ناقص دارد.
 استقلال طلبی نسبی در کودکان از زمان از شیر گرفتن شروع می شود و در سن 3 سالگی به صراحت می رسد و تا سن 7 سالگی نسبتاً شدید دارد و موجب بروز برخی رفتارها از طرف کودک می شود.
 در کنار حسّ استقلال طلبی کودک، والدین باید زمینه را برای رشد متعادل این میل فراهم آورند و آزادی های لازم را بدهند، اما در این مورد نباید زیاده روی کنند، زیار زیاده روی در این کار و دادن آزادی های بیش از حدّ سبب خواهد شد که کودک به موجودی هوس باز لوس و بی بند و بار تبدیل شود و در دورة نوجوانان کنترلش بسیار مشکل خواهد شد.
برای این که شخصیت کودک شکل بگیرد لازم است از مواردی مقاومت والدین یا سرپرست خویش را در برابر خواسته های خود احساس کند.
 یعنی بداند که باید مرزهایی را محترم بشمارد.
والدین باید تا جایی که ممکن است کودک را از کارهایی که انجام می دهد منع نکنند اما در مواردی که حتما باید از آن پرهیز کند باید قاطع باشند و در تصمیمی خود پافشاری کنند و تسلیم اصرار و گریه و قهر او نشوند!
 مرحلة سنی 3 تا 7 سالگی به دوران پرگویی کودکان نیز مشهود است بهتر است اطرافیان کودک وقت بیشتری را برای صحبت با او صرف کنند و هنگام سخن گفتن، آهسته و شمرده حرف بزنند و از کلمات ساده و قابل فهم برای او استفاده نمایندو ...
 گاهی کودکان در دورة کودکستانی سئوالات زیادی دربارة خدا و مرگ و امثال آن می کنند که پاسخ دادن به آنها ظرافت بیشتری لازم دارد و به چند نکته باید توجه کرد:
اولاً این مسائل برای کودکان چندان جدّی نیستند و اگر بتوانیم فکر کودک را به گونه ای به مسائل قابل فهم او منحرف کنیم مشکل پیش نخواهد آمد. ثانیاً باید در ضمن پاسخ ها به کودک تفهیم کنیم که پاسخ کامل برخی پرسشهای خود را در درسهای مدرسه خواهد یافت ثالثاً بهتر است به مظاهر قدرت و آیت های الهی اشاره کنیم که خدای تبارک و تعالی این چیزهای مهم را آفرید . بعنوان آفریدگار معرّفی شود تا اینکه به کنه ذات او بپردازیم. و بهرحال در پاسخ به پرسشهای کودک نباید دروغ گفت یا به غلط چیزهای موهومی را به او آموخت.

-  دوران کودکی، دوران تقلید از رفتارهای پدر و مادر است.
-  داستان گویی یکی از روشهای بسیار موثر برای تربیت کودک است، که علیرغم فراوانی محصولات فرهنگی (CD و فیلم این دوران) نیاز به این مسئله در کودکان منتفی نمی شود و بهتر است از این روش برای پرورش قدرت خلاقیت و قوة تحلیل فرد به روش غیر مستقیم خیلی از مفاهیم و ارزشها را به کودک تلقین کرد.
-  داستانها باید ارزشهایی مانند عزت نفس، شهامت، انسان دوستی و بزرگواری، احترام و ادب اجتماعی را در کودکان ایجاد کند و از پرداخت به خرافات و شانس و امور نحس پرهیز کرد.
-  در داستانهای کودکان باید اصل را بر بیان زیبایی نیکیها قرار دهیم نه زشتی بدیها! و به جای اینکه دربارة ارزشها بطور کلی صحبت کنیم، باید به ذکر نمونه ها و مصداق ها بپردازیم.
-   در داستان گویی بهتر است مظاهر رحمت الهی و گذشت و بردباری و کرامات و معجزات پیامبران و ائمه گفته شود تا کیفرها و عذاب ها
-  در داستان گویی نباید در پایان داستانها بطور مستقیم نتیجه گیری کنیم مثلاً بگوییم از این ماجرا یاد داستان نتیجه می گیریم که ادب خوب است یا انسان باید منظم باشد! و لذا باید نتیجه گیری را بعهده خود کودک بگذاریم، مگر اینکه خودش از نتیجه سئوال کند و ما بیشتر باید راهنمایی کنیم.

 خیلی از cd ها و محصولات فرهنگی امروزه مخصوص کودکان یک نوع تهاجم فرهنگی نامرئی توسط دشمنان فرهنگی ماست که در آن باجگیری، لاابالیگری، بی قیدی، جابجائی ارزشها و ضد ارزشها و شخصیت های مثبت و منفی را تلقین و تبلیغ می کنند، بهتر است پدر و مادر قبل از گذاشتن این cd ها در اختیار کودک، خود انها را ببینند و در صورت وجود چنین آفاتی cd های خوب و مناسب را جایگزین نمایند.
یکی از ویژگیهای دورة کودکی، بازی کردن است. بازی به حفظ سلامت جسمی و عصبی کودک کمک می کند و به پرورش اعضاء و حواس او می انجامد.
 بازی از عوامل موثری است که حسّ کنجکاوی، ابتکار و خلاقیت کودک را بر می انگیزد و به رشد و گسترش توان ذهنی او کمک می کند.
 نوع بازی برای پسران و دختران معمولاً متفاوت است.
 هرگز نباید برای رهایی از سر و صدای کودکان آنها را در محیط های نامناسب و در کوچه و خیابان رها کرد.
 نکته ای که در زمینه اسباب بازی کودکان باید مدّ نظر قرار داد اینست که ضرورتی برای تنوع زیاد از حد اسباب بازی نیست، اگر چنین شود کودک مجال تمرکز بر آنها را نمی یابد و مدام از این وسیله به وسیلة دیگر توجه پیدا می کند. از طرف دیگر، وسایل باید ساده و محکم باشند و از وسایل گرانبها باید پرهیز کرد.
 ایجاد و پرورش روحیة اشرافی ( ولو خانواده متمکن و سرمایه دار باشد) و رفاه زده و خو گرفتن به زندگی پر زرق و برق عادتی ناپسند است که نباید در کودکان و نوجوانان بوجود آید.
 یکی از روشهای پرورش شخصیت کودکان، شرکت در بازی آنهاست (همبازی شدن با کودکان)
 در دوران کودکی بیشتر باید از روش تشویق استفاده کرد و کاربرد تنبیه جز در موارد استثنائی مجاز نیست. بویژه تنبیه بدنی در این دوره روش تربیتی بسیار نادرستی است.
صرف فعال بودن فرزندان نباید سریعاً مارک بیش فعالی را به آنها بزنیم، در این خصوص حتما با یک مشاور یا روانشناس کودک باید مشورت کرد.
 والدین باید چنان زمینه سازی کنند که محیط مدرسه و خانه برای کودک محیطی اضطراب آور نباشد.
 والدین بویژه مادر باید در برابر خواسته های نامعقول کودکان مقاومت کنند و تسلیم گریه و جیغ و داد کودک نشوند.
 تأکید بر آزادی دادن و مهرورزی نسبت به کودکان در این دوره به این معنا نیست که در برابر خواسته های نامعقول آنها تسلیم شویم یا آنها را لوس و ید آموز بار آوریم.
 در توصیف شیطونیهای کودکان بهتر است بجای اینکه بگوئیم بچه های ما شیطون هستند، بگوئیم "بازیگوشند" که شیطنت برای آنها جنبه ارزشی نشود.
 نباید انتظار داشت که کودک رام و مطیع باشد یا همواره آرام و ساکت در گوشه ای در کنار بزرگترها بنشیند.
 باید در انتظارات خود را از کودکان تجدید نظر کنیم و به چشم بزرگسالان در آنان ننگریم.

 کاربر گرامی خیلی خرسندیم از اینکه وقت ارزشمند خود را به مطالعه این مطالب مختص کردید
باعث خوشحالی ماست که ما را از نقطه نظرات خود سرافراز کنید.
لحظه هایتان پر از بارش آگاهی

تهیه و تنظیم : دکتر سیّد ابوالفتح شیرمردی

 

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

ورود به سایت

حاضرین در سایت

ما 92 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

طراحی سايت و بهينه سازي توسط شرکت توسعه نسل وب